BIAŁYSTOK: „Odczytujemy Zofię Nałkowską”- panel dyskusyjny

nalkowska_bialystok

„Odczytujemy Zofię Nałkowską”- panel dyskusyjny z udziałem gościń:
prof. Hanny Kirchner – biografki Nałkowskiej
dr hab. Kamili Budrowskiej (Uniwersytet w Białymstoku)
prof. Agaty Zawiszewskiej (Uniwersytet Szczeciński) – redaktorki „Granic Nałkowskiej”

Celem spotkania będzie podsumowaniem refleksji zebranych podczas kilku miesięcy zgłębiania twórczości Zofii Nałkowskiej oraz próbą przybliżenia je postaci jako utalentowanej pisarki, działaczki społecznej oraz kobiety wyprzedzającej swoje czasy.

Spotkanie będzie połączone z promocją książki „Granice Nałkowskiej” pod redakcją Agaty Zawiszewskiej (Wydawnictwo Feminoteki, Warszawa 2014)

 

Prowadzenie: Anna Kozicka i Joanna Głuszek

Czas: 13 czerwca, godz. 18:30-20:00
Miejsce: Kawiarnio-Księgarnia „Spółdzielnia” w Białymstoku, ul. Marii Skłodowskiej-Curie 8/1

http://projektdziewczyny.wordpress.com/13-czerwca/

3. Dni Różnorodności Kobiet DZIEW/CZYNY

Inga Iwasiów: Recenzja wydawnicza tomu „Granice Nałkowskiej”

Granice Nalkowskiej (1)

Prof. dr hab. Inga Iwasiów

Instytut Polonistyki i Kulturoznawstwa

Uniwersytet Szczeciński

RECENZJA WYDAWNICZA TOMU GRANICE NAŁKOWSKIEJ

Pod red. Agaty Zawiszewskiej

Recenzowana monografia w pewien sposób nawiązuje do sprawdzonej formuły książek wydawanych w Uniwersytecie Szczecińskim w cyklu Rozbiory: pretekstu do pracy twórczej dostarczyła tym razem powieść Zofii Nałkowskiej, pozornie dokładnie „przeczytana” przez historyków literatury, na co zwraca uwagę autor jednego z artykułów Piotr Krupiński, wyrażając samopoczucie badaczy/badaczek kanonicznych dzieł, zanurzonych w rezerwuarze cudzych odczytań. Obawy te okazały się niepotrzebne, gdyż jedną z obwiedzionych krytycznym namysłem granic są ograniczenia języka teorii, stawiające Zofię Nałkowską zarazem w centrum i jednak na ściśle wyznaczonym terytorium literaturoznawczej i literackiej tradycji.

Autorki i autorzy nie poprzestali tym razem na roztrząsaniu jednego utworu, lecz podążali drogą wyznaczoną przez metaforę, uzupełniając w ten sposób słownik użytecznych pojęć krytyki feministycznej, do której praca ta przynależy. Metafora granicy jest w moim przekonaniu nie mniej poręczna niż np. metafory „własnego pokoju”, „wariatki na strychu”, „Innej”, „siostry Szekspira” czy imaginarium macierzyńskie. Co ciekawe, graniczność, bycie na granicy dobrze przystają do doświadczeń pisarskich Zofii Nałkowskiej i następujących po niej autorek, a także do wyrażanego wielokrotnie przez kobiety poczucia społecznego, politycznego i egzystencjalnego (nie)przynależenia przy jednoczesnym odczuciu ciasnoty, braku ruchu, nieznośnej zależności od norm. Zarówno tradycyjny język historii literatury, jak i nowe koncepty filozoficzne, na przykład nomadologia Rosi Braidotti mogą być wyrażone przy pomocy pojęcia graniczności.

Autorki i autorzy tomu poszukują tego pojęcia u źródła, w tak zatytułowanej powieści, zwracając zwłaszcza uwagę na limity jej recepcji, ograniczenia stylów lektury, ale też próbując nowych narzędzi do ponowionej pracy rozbioru. Wykraczają jednak poza Granicę, sondując na różne sposoby tematy, poetyki, światopogląd, biografię Zofii Nałkowskiej i dzieje jej wchodzenia-wychodzenia poza główny nurt literatury polskiej.

Tom ten ma więc znaczenie wykraczające poza historycznoliterackie porządki i przymiarki do nowej lektury starego, kanonicznego przecież tekstu. Ewa Graczyk w artykule Nie tylko słowa w kapitalny sposób wyznacza możliwe korzyści, jakie możemy odnieść, postępując za autorkami i autorami tomu. Graczyk pyta raz jeszcze, jak to się dzieje, że studia nad twórczością kobiet nie skutkują istotnymi przesunięciami w kanonie literackim, zwłaszcza w obrazie polskiego modernizmu. Wychodzi od paraleli Nałkowska-Gombrowicz, którą rozważała także wcześniej, by dać nową wykładnię dziwnego splotu przesuwających się granic w świecie literackim i społecznym. Graczyk pisze:

Pisarki w swoich tekstach znajdywały się na obszarze sprzecznych dążeń, podwójnych wymagań: czego innego chciały od nich czytelniczki, czego innego „wyrobieni czytelnicy”, krytycy reprezentujący wielką instytucję męskich homospołecznych więzi, do której właśnie wchodziły. Amorficzny kształt powieści realistycznej w jakiejś części umożliwiał twórczyniom łączenie tych sprzecznych dążeń; to w powieściach dokonywały one nieustannego zderzania czasów, trybów i modalności; to w powieściach koegzystowały ze sobą ich fantazmaty i diagnozy; czas przyszły z ciągłym powrotem traum i urazów; wymiar „realistyczny” przenikały wątki utopijne, baśniowe czy teologiczne. Pisarki używały metafor i sekwencji narracyjnych do wyrażania swych nieakceptowanych kulturowo pożądań, wypowiadały poprzez różnego rodzaju tropy literackie swoją wolę bycia sobą, eksplorowały własną nieświadomości; wpisywały w swoje utwory sceny tworzenia, plan refleksji metatekstualnej. Dziewiętnastowieczne landary powieściowe mieściły to wszystko, ale i pochłaniały prawie bez śladu, to znaczy czyniły skomplikowane działania autorskich kobiecych podmiotów czymś niewidzialnym z punktu widzenia dominującej perspektywy męskocentrycznej. Zresztą nie tylko z tej perspektywy – odzyskanie aspektu subwersywnego tego rodzaju pisarstwa jest zadaniem trudnym i budzącym wiele sporów także z perspektywy dzisiejszej krytyki feministycznej.

Istotnie, czytanie Nałkowskiej może ułatwić nam namysł nad czytaniem „w podwójnym standardzie”, który tak dookreśla Ewa Graczyk: „kobiece ja w literaturze zawsze jest o krok od konwencji niewiarygodnego narratora, że wlecze ze sobą w głąb tekstu drugorzędność, nieważność społecznej i egzystencjalnej sytuacji kobiety”. Artykuł podważa także utarte klasyfikacje powieści kobiet jako psychologicznej, czyli gorszej, „dla kobiet”, uwikłanej w potrzeby wiernego, kobiecego audytorium. Badaczka pyta – jak wygląda wobec tej klasyfikacji przenikliwość (lub jej brak) psychologiczna narracji Gombrowicza? Próba Graczyk stanowi w moim przekonaniu faktyczną wskazówkę w sprawie tego, jak można przesunąć pole literaturoznawczej gry, nie biadając nad nieoczywistą wartością pisarstwa kobiecego.

Choć Granica zajmuje większość autorek/autorów tomu, pojawiają się w nim także znakomicie uzupełniające obraz wycieczki w stronę innych tekstów, wycinków twórczości. Anna Godzińska odtwarza pojęcie Nowej Kobiety, zadając pytanie, co może oznaczać dla Nałkowskiej zdanie „chcieć całego życia”. Porządkuje horyzont, który współkonstruują wczesne powieści i wystąpienia pisarki, dalekie od politycznego zaangażowania, mimo udziału w Zjeździe Kobiet w 1907 roku.

Joanna Krajewska, posiłkując się teorią Gilbert i Gubar, krytycznie nicującą model Lęku przed wpływem Harolda Blooma, czyta w tej podwójnej klamrze teoretycznej wybory artystyczne autorki Niecierpliwych. Biografia Nałkowskiej pokazuje ją jako osobę wchodzącą w liczne literackie przyjaźnie, zwłaszcza z mężczyznami i wobec tego pozornie podatną na wpływy. Krajewska pokazuje jednak dochodzenie Nałkowskiej do formuły „prawdziwie własnego tekstu”, pisanego poza przywołującym do porządku wzrokiem krytyków. Krajewska konkluduje: „syntezą kobiecości i ‘cudzego’ są w jej przypadku próby poszukiwania prawdziwej siebie”.

Klaudia Ziewiec porusza temat samobójstwa w twórczości Nałkowskiej. To niezwykle ciekawy temat. Autorka pokazuje śmierć samobójczą jako odmianę śmierci w ogóle, traktowanej przez pisarkę jako jeden z epizodów codzienności, wyzuty z metafizyki. Co jednak ciekawe – śmierć najczęściej „przydarza się” biednym, „ludziom spod podłogi”. Ziewiec, w bliskim tekstom, wnikliwym czytaniu, pokazuje śmierć samobójczą jako przypadek nie utraty, lecz odzyskania siebie, jako gest samostanowienia. W tym miejscu wchodzi w dialog z tekstami Piotra Krupińskiego i Agaty Zawiszewskiej.

W całym tomie przeplatanie się interpretacji, czasem ich współbrzmienie, kiedy indziej wariantywność akordów, stanowi specjalną jakość. Agata Zawiszewska, wykorzystując teorię Agambena, przeprowadza unikatowe w polskim literaturoznawstwie studium literacko-społeczne. Służące są w jej lekturze „nagim życiem” nie tylko w sensie symbolicznym – jako nieprzynależne, wydane na pastwę – lecz ściśle prawnym. Pokazuje, jak na sytuację niezamężnych matek musiały wpływać regulacje dotyczące małżeństwa i macierzyństwa. Justyna Bogutówna jest, powiada Zawiszewska, kimś, komu zabrania się nawet śmierci lub kary, które mogłyby uczynić z niej podmiot. „Nagie życie” kobiece (jak się to ma do „całego życia”? – można zobaczyć tu i ten dialog międzytekstowy) pozostaje wyparte z widzialnego porządku. Porównajmy tę konstatację z wnikliwymi uwagami Klaudii Ziewiec i z mapą lekturową Ewy Graczyk: Nałkowska nie pochyla się nad nędzą kobiecą, Nałkowska schodzi głębiej, unikając łatwej diagnozy.

To schodzenie głębiej, do szczurzego życia, zajmuje Piotra Krupińskiego. Jego sojusznikami są psychoanalitycy, a kategorią szczególną okazuje się ambiwalencja wstrętu i empatii. Narratorka Granicy patrzy bowiem pod podłogę, lokując się jednak nad nią. Wstręt, powiada Krupiński, może prowadzić ku granicy normalności, ku obłędowi. Szczególna predylekcja bohaterek do obserwowania, a nawet indukowania abjektywnych zjawisk i wrażeń przesuwa kolejną granicę – realizmu i głębinowej psychologii.

Trzy teksty tomu, Marty Tomczok, Magdaleny Marszałek oraz Rachel F. Brenner, dotyczą obrazu Holocaustu, czyli granicy Medalionów. Znów wypada orzec, iż ten uznany za kanoniczny tekst wciąż daje się wpisywać w nowe porządki lekturowe. Zwłaszcza, jeśli – jak w tym przypadku – badacze dysponują szerokim kontekstem porównawczym.

W tomie znalazły się także ponowione lektury diarystyki – Danuta Dąbrowska czyta Dzienniki jako świadectwo przemian osobowości pisarki. Lena Magnone porównuje diariusz Nałkowskiej i Anais Nin.

W tomie nie zabrakło analiz językoznawczych, przekładoznawczych oraz metodycznych. Nie omawiam ich po kolei, uznając wszystkie za warte opublikowania w monografii. Wszystkie wymagają uważnej pracy redakcyjnej, choć autorki/autorzy większości przygotowali staranne wydruki.

Całość monografii uznaję za wyjątkowo udaną. Istotnie wysondowane zostały granice Nałkowskiej i to w wielu sensach. Po pierwsze powieść Granica zyskała nowe ujęcie, wykorzystujące krytykę feministyczną i sąsiednie dyskursy. Sama krytyka feministyczna zyskuje z tą książką wyjątkową egzemplifikację, przegląda się w pytaniach zadawanych tekstowi i narzędziom służącym do jego poznania. Powieść, ten uwikłany w oczekiwania odbiorczyń i fachowców (z tym genderowym rozróżnieniem) gatunek, została tu niejako pokrojona na warstwy, niczym pod okiem pisarki, mającej talent do mozaikowego i palimpsestowego widzenia świata.

Nie bez znaczenie jest zagospodarowanie kategorii granic/granicy. Sama czynność podchodzenia pod tekst, konfrontowania go z narzędziami będącymi w naszej dyspozycji i z historiami, które układają się w porządek następstw, przekroczeń, wpływów – wydaje się najlepszą formułą książki literaturoznawczej. Szukając granic Nałkowskiej, jesteśmy tu poza sztywnym ujęciem paradygmatycznym, między granicami interpretacyjnymi.

Tom, w moim przekonaniu, może stać się ważnym podręcznikiem akademickim i obowiązkową lekturą miłośniczek/miłośników literatury.

 

Książka dostępna w księgarni Feminoteki

“Granice Nałkowskiej”
pod red. Agaty Zawiszewskiej
Wydawnictwo Feminoteki, Warszawa 2014

WARSZAWA: DKF wykład „Epizody, watki, sugestie lesbijskie w kinie polskim”

DKF PARADOWYSPOTKANIE OKOŁOPARADOWE

Zaprasza Damski TANDEM Twórczy & LAMBDA Warszawa & O’LESS Festiwal Epizody, watki, sugestie lesbijskie w kinie polskim
Wykład & Pokaz fragmentów filmów.
15.06 niedz. g. 17.00

Lambda-Waszawa. ul. Żurawia 24a

wstęp wolny
Z okazji Parady Równości chcemy przygotować w ramach DKF-u coś specjalnego.
Pomogła nam w tym Monika Talarczyk-Gubała, która wydała znakomitą książkę „Biały mazur”, poświęconą polskiemu kinu kobiet.

W tej pierwszej w Polsce syntetycznej próbie przyjrzenia się reżyserkom, scenarzystkom, wizerunkom kobiet, tematom w kinie polskim – pojawiło się klika wątków lesbijskich, o których autorka tylko wspomina.
Zainspirowane lekturą chcemy uważniej przyjrzeć się tym tropom, które stanowią wcielenie safickiego tematu w polskim kinie.

Wśród omawianych filmów m.in.: Gra, Aria Diva, Siedem przystanków na drodze do raju, Ostatni liść, etc.

BIAŁYSTOK: DZIEW/CZYNY 2014 – ruszają zapisy na dziew/czyńskie warsztaty!

wspieraj_dziew_czyny

 

Ruszają zapisy na warsztaty w ramach 3. Dni Różnorodności Kobiet DZIEW/CZYNY!  W dniach 12-15 czerwca będzie można wziąć udział m.in. wwarsztatach literacko-plastycznych, warsztatach empatii do zwierząt czy… grze miejskiej z psami!

Dni Różnorodności Kobiet DZIEW/CZYNY to oddolna inicjatywa, propagująca równość i współpracę kobiet i mężczyzn. W tym roku matronką wydarzenia jest Zofia Nałkowska, wybitna pisarka i wszechstronna społeczniczka. To wokół jej zainteresowań oscyluje tematyka naszych wydarzeń – w tym też naszych warsztatów!

Wśród tegorocznych warsztatów każdy znajdzie coś dla siebie. Właścicielki i właścicieli psów, oraz wszystkich sympatyków zapraszamy na grę miejską „Łapy na mapy”. Drużyny złożone z ludzi i psów staną w wyścigu po skarb! O warunkach życia zwierząt, ich komforcie oraz empatycznym porozumiewaniu się z nimi, będzie można porozmawiać w czasie warsztatów empatii do zwierząt.Dla tych, którzy lubią tworzyć, przygotowaliśmy warsztaty literacko-plastyczne, zwieńczone stworzeniem książeczki z biografiami postaci dziewczynek, znanych z naszych plakatów. Warsztaty „Kobiety, mężczyźni, równość, współpraca” dotyczyć będą takich tematów jak funkcjonowanie kobiet i mężczyzn w społeczeństwie, rola stereotypów w pojmowaniu kobiecości i męskości czy dyskryminacja ze względu na płeć. Odbędzie się również JEM session – wspólny posiłek stanie się okazją do dyskusji o etyce jedzenia.

Zapisy na warsztaty trwają do 10 czerwca – zgłaszać się można mailowo, na adres dziewczynska.poczta@gmail.com, lub telefonicznie, pod nr tel. 796 85 94 62. Udział w warsztatach jest bezpłatny; na JEM session prosimy o przyniesienie ze sobą jednej potrawy. Liczba miejsc jest ograniczona, o przyjęciu decyduje kolejność zgłoszeń. Szczegółowe informacje dotyczące warsztatów można znaleźć na stronie: http://projektdziewczyny.wordpress.com/warsztaty/

Wciąż również trwa zbiórka funduszy na platformie crowdfundingowej Polak Potrafi. Do końca pozostało 9 dni, każda złotówka jest dla nas ważna! DZIEW/CZYNY można wspierać na stronie: http://polakpotrafi.pl/projekt/dziewczyny.

Feminoteka objęła projekt matronatem!

***

więcej o warsztatach:

12 czerwca, godz. 17.00-20.00 – Warsztaty „Kobiety, mężczyźni, równość, współpraca”
Jak kobiety i mężczyźni funkcjonują w kulturze i społeczeństwie? W jaki sposób stereotypy kształtują społeczne oczekiwania wobec kobiet i mężczyzn? Jaka jest sytuacja kobiet i mężczyzn w codziennych sferach życia? Dyskryminacja ze względu na płeć – czy to wyłącznie problem kobiet? Na te i inne pytania będzie można poznać odpowiedź na warsztatach „Kobiety, mężczyźni, równość, współpraca”. Warsztaty są adresowane przede wszystkim do osób w wieku 18 – 25 lat, ilość miejsc 20.

 

14 czerwca, godz. 10.00-13.00 – Warsztaty literacko-plastyczne „Kobiety DZIEW/CZYNÓW, czyli stwórzmy razem książkę”

Warsztaty literacko-plastyczne, dla osób w wieku 18+, 38+, 58+, 78+ lat, które są zainteresowane rozwijaniem kreatywności, umiejętności pisarskich i plastycznych. W warsztacie połączymy odkrywanie twórczości Zofii Nałkowskiej z trzyletnią historią oprawy graficznej projektu DZIEW/CZYNY. Podczas warsztatów stworzymy wspólnie biografie kilkunastu kultowych postaci oraz zaprojektujemy przestrzenie ich codziennego funkcjonowania. Efektem tej pracy będzie książeczka z historiami dziew/czyńskich bohaterek. Liczba miejsc: 14, prowadzenie: Anna Drabikowska i Krzysztof Wojciech Wróbel

 

14 czerwca, godz. 10.00-12.00 – Gra miejska „Łapy na mapy”

Uwaga, uwaga, wszystkie „Łapy na mapy”! Spędź aktywnie sobotnie przedpołudnie i znajdź skarb! Zapraszamy właścicielki i właścicieli ze swoimi psami oraz tych, którzy nie mają psów do wzięcia udziału w grze miejskiej. Na uczestniczki i uczestników będą czekać różne zadania – zarówno dla psów, jak i dla ludzi, a finałem gry będzie odnalezienie skarbu pośród leśnego gąszczu! Gra odbędzie się 14 czerwca w godz. 10.00-12.00, spotykamy się przy kładce dla pieszych w parku Zwierzynieckim. Liczba osób ograniczona. Śpiesz się nim pies sąsiada Cię ubiegnie..

 

15 czerwca, godz. 14.00-16.00 – Warsztat empatii do zwierząt

Zastanawiasz się czasem, jakie są realia życia zwierząt  w różnych warunkach? Jaka jest różnica między domem czy schroniskiem, zoo czy hodowlą? Nie jest Ci obcy los zwierząt? Jeśli tak, to przyjdź na warsztaty empatii do zwierząt! Wspólnie zastanowimy się nad tym, jak poprawić komfort życia choć części z nich, porozmawiamy o warunkach życia zwierząt i empatycznym porozumiewaniu się z nimi. Warsztaty są zaplanowane na trzy 7-osobowe grupy – dzieci, młodzież i dorosłych. Odbędą się 15 czerwca, w godz. 14.00-16.00, w Kawiarnio-Księgarni Spółdzielnia przy ul. Skłodowskiej 8/1.

 

15 czerwca, godz. 17.00-19.00 – Lunch performatywny: JEM session

Zapraszamy Was na zupełnie niewykwintną kolację, o której szczegółowo nic nie powiemy, bo wszystko co się na niej wydarzy jest w głównej mierze zasługą przypadku. Projekt dotyczy: zagadnienia etyki jedzenia; nierozerwalnej więzi, która łączy nas – ludzi – z innymi zwierzętami. Co:  kolacja//gra//performance//dyskusja. Wstęp: przynieś ze sobą jedną potrawę. Przy zapisach prosimy o informację o swoim stosunku do jedzenia, abyśmy mogły i mogli skonstruować wybuchową mieszankę. Warunek konieczny: chęć dyskusji.

 

Zapisywać się można na adres e-mail dziewczynska.poczta@gmail.com lub pod nr tel. 796 85 94 62 do dnia 10 czerwca. Udział w warsztatach jest bezpłatny. Szczegółowe informacje można znaleźć na stronie:  http://projektdziewczyny.wordpress.com/warsztaty/

WARSZAWA: Akademia Feministyczna wokół książki „Zaziemie” Jany Šrámkovej

zaziemie_nowaFundacja Feminoteka i Wydawnictwo 7/8 zapraszają na panel dyskusyjny wokół książki „Zaziemie” Jany Šrámkovej, czeskiej pisarki po raz pierwszy publikowanej w Polsce

Spotkanie odbędzie się 11 czerwca (środa) o godz 18:00 w siedzibie Feminoteki, w Warszawie przy ul. Mokotowskiej 29A

 

Książka podejmuje wiele istotnych dla współczesnej kobiety tematów, takich jak związki między pokoleniami kobiet w rodzinie, identyfikacja z rodziną pochodzenia i związane z nią poczucie przynależności, a także samorealizacja w życiu kobiety.
Dwa pokolenia kobiet reprezentowane są przez trzydziestoletnią narratorkę (mężatkę, matkę dwójki dzieci, pisarkę) oraz jej babcię. Jak głos tych odległych w czasie, ale jakże sobie bliskich kobiet mógł być odbierany w różnych warunkach historyczno-politycznych? Jak myślimy o naszych babciach i jak one myślą lub myślałyby o nas?
To również książka o stracie, odchodzeniu i pracy wspomnień, o tym jak pamięć przetwarza wydarzenia z przeszłości, mitologizując je lub przeciwnie – zacierając.

W panelu dyskusyjnym udział wezmą:

Marta Bogdańska – feministka, fotografka, podróżniczka
Weronika Girys-Czagowiec – tłumaczka „Zaziemia”
Ewa Kaniowska – redaktorka „Zaziemia”
Piotr Kępski – tłumacz literatury czeskiej
Maria Paska – moderatorka spotkania
Michał Fijałkowski – tłumacz „Zaziemia”

 

Na spotkaniu będziemy losować egzemplarz książki!

wydarzenie na Facebooku https://www.facebook.com/events/649650568456173/?source=1

 

O książce: 

Podniebie, przedpiekle, zaziemie – świat wspomnień tuż pod powierzchnią rzeczywistości, świadek wielkich i małych zdarzeń. Swojska, bezpieczna kraina, której nie chcemy opuścić.  Królestwo rzeczy bezpowrotnie utraconych, w którym nie możemy zostać. Trzydziestoletnia pisarka mierzy się ze śmiercią ukochanej babci, próbując odpowiedzieć  na pytania o sens straty i naturę dorastania. Mocna, szczera, wzruszająca opowieść, w której wspomnienia domu rodzinnego przeplatają się z obrazkami z teraźniejszego życia artystki, matki, kobiety.

https://www.feminoteka.pl/ksiegarnia/product.php?id_product=918

 

 

Białystok: 3. Dni Różnorodności Kobiet DZIEW/CZYNY. Matronat Feminoteki!

logo20148marca22daDZIEW/CZYNY to oddolna inicjatywa, która angażuje różnorodne środowiska kobiet i mężczyzn mieszkających i działających w Białymstoku. Przedsięwzięcie propaguje współpracę białostoczanek w ramach kolektywnych działań o charakterze kulturalnym i społecznym oraz koncentruje się na rozpowszechnianiu idei równego traktowania kobiet i mężczyzn w społeczeństwie.

W tym roku DZIEW/CZYNY odbędą się już po raz trzeci – zapraszamy

Białymstok, 13-15 czerwca

 

 

http://projektdziewczyny.wordpress.com/

Feminoteka zachęca do wspierania projektu na portalu PolakPotrafi.pl

 

Tegoroczne DZIEW/CZYNY to trzydniowy cykl wydarzeń, inspirowany postacią Zofii Nałkowskiej. Przygotowujemy m.in. panele dyskusyjne, akcje w przestrzeni miasta, warsztaty i spotkania integracyjne a nawet… dziew/czyńskie czasopismo! Zapraszamy do zapoznania się z informacjami o poszczególnych wydarzeniach!

Żywe Pomniki Kobiet
To prezentacja 10 postaci kobiet, matronujących białostockim ulicom. Wolontariuszki-performerki ucharakteryzowane na bohaterki wydarzenia pojawią się w różnych zatłoczonych punktach miasta, wciągając mieszkanki i mieszkańców Białegostoku w poznawanie lokalnej herstorii. Oprócz animowania przechodniów, pomniki będą rozdawać ulotki z biogramami matronek, lokalizacją ulic noszących ich imiona oraz informacją o projekcie DZIEW/CZYNY.

Mural
Nawiązywać będzie do patronki tegorocznej edycji projektu DZIEW/CZYNY – Zofii Nałkowskiej – w związku z przypadającą na ten rok 130 rocznicą urodzin i 60 rocznicą śmierci tej wybitnej polskiej pisarki, publicystki oraz dramatopisarki. Wielkoformatowa grafika pozwoli przybliżyć postać Zofii Nałkowskiej mieszkańcom Osiedla Dziesięciny i będzie przypominała o jej dokonaniach. Do wykonania muralu zaprosiliśmy malarkę i fotografkę Anję Hordejuk – białostoczankę, absolwentkę Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie i Maryland Institute College of Art w Baltimore, USA. Praca będzie miała wymiary 10×7,5 m. i zostanie wykonana metodą wybraną przez artystkę.

Warsztaty genderowe „Kobiety i mężczyźni – równość i współpraca”
Tematem warsztatów będzie funkcjonowanie kobiet i mężczyzn w społeczeństwie i kulturze oraz kulturowe i społeczne postrzeganie kobiecości i męskości. Celem zajęć jest uwrażliwienie osób uczestniczących na tematy związane z przeciwdziałaniem dyskryminacji ze względu na płeć oraz przeciwdziałaniem przemocy z uwzględnieniem perspektywy płci. Warsztaty będą prowadzone w formie ćwiczeń i dyskusji. Osoby uczestniczące w warsztatach będą miały okazję krytycznego przeanalizowania stereotypów i komunikatów związanych z płcią, które kształtują społeczne oczekiwania wobec kobiet i mężczyzn oraz wpływają sytuację kobiet i mężczyzn w takich sferach życia codziennego jak: praca, edukacja, polityka i życie rodzinne.

dziew_czyny_nalkowska„Odczytujemy Zofię Nałkowską” – panel dyskusyjny
Spotkanie poświęcone Zofii Nałkowskiej, będące próbą spojrzenia na jej postać z nowej perspektywy – jako kobiety i pisarki wyprzedzającej swoje czasy. Poruszymy temat ważnych, a pomijanych często wątków w twórczości i życiu Nałkowskiej, takich jak feminizm, zwierzęta czy totalitaryzmy. Główną gościnią spotkania będzie Hanna Kirchner, biografka Zofii Nałkowskiej i laureatka Nagrody Edytorskiej Polskiego PEN Clubu, którą otrzymała za opracowanie i opatrzenie komentarzem dzienników Nałkowskiej. Udział wezmą również dr hab. Kamila Budrowska z Uniwersytetu w Białymstoku oraz prof. Agata Zawiszewska z Uniwersytetu Szczecińskiego. Całość poprowadzi Joanna Głuszek, studentka filologii polskiej Uniwersytetu w Białymstoku oraz Anna Kozicka, wiceprezeska Stowarzyszenia na rzecz Kultury i Dialogu 9/12.

Akcja miejska – cytaty Nałkowskiej
Celem wydarzenia jest przybliżenie twórczości Zofii Nałkowskiej. W przestrzeni miasta umieścimy cytaty z utworów Nałkowskiej. Dodatkowo odbędzie się gra miejska, dotycząca cytatów. Każdy z jej uczestników dostanie mapkę z zaznaczonymi miejscami, a zadaniem będzie odszukanie cytatów w przestrzeni miejskiej. Nagrody otrzymają uczestniczki i uczestnicy, którzy sfotografują i umieszczą na Facebooku najwięcej cytatów. Wydarzenie jest skierowane do wszystkich zainteresowanych, natomiast gra miejska do młodzieży ponadgimnazjalnej i studentów.

Pokaz filmu „Niezłomne”
19. poprawka do Konstytucji Stanów Zjednoczonych, przyjęta w 1920 roku, dała Amerykankom prawa wyborcze. Nie doszłoby do tego, gdyby nie determinacja sufrażystek skupionych w National American Woman Suffrage Association, w tym Lucy Burns i Alice Paul. Zachęcamy do poznania ich zmagań o równouprawnienie kobiet, przedstawionych w filmie „Niezłomne” (oryg. *Iron Jawed Angels*) w reżyserii Katji von Garnier.

Kobiety DZIEW/CZYNÓW, czyli stwórzmy razem książkę – warsztaty literacko-plastyczne
Celem warsztatu jest rozwijanie kreatywności, umiejętności pisarskich i plastycznych oraz promowanie współpracy twórczej osób z różnych grup pokoleniowych. W warsztacie połączymy odkrywanie twórczości Zofii Nałkowskiej z trzyletnią historią oprawy graficznej projektu DZIEW/CZYNY. Podczas warsztatów osoby uczestniczące stworzą biografie 11 kultowych postaci oraz zaprojektują przestrzenie ich codziennego funkcjonowania. Efekty pracy będą podstawą książeczki z historiami Dziew/czyńskich bohaterek. Warsztaty poprowadzą Anna Drabikowska, absolwentka polonistyki Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu w Białymstoku, opiekunka Gminnej Pracowni Edukacji Kulturalnej w Henrykowie oraz Anna Kozicka, wiceprezeska Stowarzyszenia na rzecz Kultury i Dialogu.

Łapy na mapy – gra miejska z psami
Gra miejska z psami to sposób na aktywne spędzenie sobotniego przedpołudnia właścicieli ze swoimi psami. Uczestniczki i uczestnicy gry zostaną podzieleni na grupy, każda grupa otrzyma zadania do wykonania różnego rodzaju (sprawnościowe, intelektualne) zarówno dla psów jak i dla ludzi. Przy
konstruowaniu zadań będziemy korzystać z rad behawiorystki. Punktem kulminacyjnym gry będzie odnalezienie skarbu. Cel gry to przede wszystkim dobra zabawa, poznanie możliwości, ale też potrzeb swojego psa oraz integracja ludzi ze zwierzętami i przyrodą.

Historia emancypacji – spotkanie z polskimi feministkami

Współczesna kobieta w kulturze, nauce, społeczeństwie – to tylko nieliczne zagadnienia, które poruszymy na niezwykłym spotkaniu z przedstawicielkami polskiego ruchu feministycznego! Motywem przewodnim będzie historia emancypacji kobiet i jej oddźwięk na różne sfery życia współczesnego. Spotkanie przyjmie formę dyskusji między trzema zaproszonymi przedstawicielkami polskiego ruchu feministycznego: Agnieszką Weseli – historyczką seksualności, tłumaczką i redaktorką, a także aktywistką feministyczną, dr Magdaleną Grabowską – badaczką tożsamości polskiego ruchu feministycznego oraz dr Ewą Kępą – kulturoznawczynią prowadzącą badania naukowe z zakresu gender studies. Prowadzącą spotkanie będzie Małgorzata Skowrońska – doktorantka w Instytucie Socjologii Uniwersytetu w Białymstoku, zaangażowana w działania społeczne. Wydarzenie będzie miało charakter interaktywny – zapraszamy wszystkich pragnących podyskutować o polskim feminizmie i roli kobiet, które zmieniały się na przestrzeni dziejów. 
Szparkiet
Coroczna dziew/czyńska impreza integracyjna, która tym razem odbędzie się w Zmianie Klimatu. O oprawę wydarzenia zadbają starannie wyselekcjonowane didżejki, znane i lubiane, ale także takie, których jeszcze z nami nie było. Dziew/czyński klimat imprezy podsycą dekoracje z dziew/czyńskim motywem przewodnim a także (niespodzianka!) dziew/czyńskie drinki.

Piknik
Zorganizowany we współpracy z inicjatywą Bojary zostają kulturalne!, odbędzie się na łące między drewnianymi domami na Bojarach. Piknik będzie okazją do przypomnienia sobie starych gier podwórkowych, wysłuchania opowiadania Zofii Nałkowskiej, a także integracji! Na spotkanie zapraszamy z koszami i kocami piknikowymi, aby w niedzielne południe wspólnie spędzić czas.

Warsztaty z empatii do zwierząt
Warsztat będzie miał na celu zapoznanie osób uczestniczących z realiami życia zwierząt egzystujących w różnorodnych warunkach (np. dom, schronisko, zoo, hodowla), opracowanie wskazówek, jak można poprawić komfort życia części z nich, a także naukę empatycznego porozumiewania się ze zwierzętami. W warsztacie wezmą udział trzy grupy: dzieci, młodzież i dorośli. W sumie weźmie w nich udział 21 osób.

Panel dyskusyjny na temat animal studies
Panel dyskusyjny będzie miał na celu podjęcie krytycznej refleksji na temat antropocentryzmu w naukach społecznych, sztuce i życiu codziennym. Podczas dyskusji panelistki postarają się odpowiedzieć min. na pytania: jaki status w społeczeństwie ma zwierzę? Na czym polega szowinizm gatunkowy? W jaki sposób uprzedmiatawianie zwierząt odbija się na relacjach międzyludzkich i na funkcjonowaniu ludzi w świecie? Spotkanie poprowadzi prof. Małgorzata Kowalska z Uniwersytetu w Białymstoku.

KOŃCZY/MY DZIEW/CZYNY – spotkanie podsumowujące
Będzie to integracyjne spotkanie w formie dyskusji, podczas której podsumujemy i ocenimy przebieg całego projektu. Do uczestnictwa w spotkaniu zaproszone zostaną organizatorki i organizatorzy projektu, goście i osoby prowadzące warsztaty i panele dyskusyjne, oraz odbiorczynie i odbiorcy wydarzeń.

DZIEW/CZYŃSKI Magazyn
Wraz z 3. edycją DZIEW/CZYNÓW Dni Różnorodności Kobiet, do rąk Białostoczanek i Białostoczan, trafi DZIEW/CZYŃSKI Magazyn. Tworzony przez wyjątkowy zespół, w skład którego weszły przedstawicielki lokalnej kultury i nauki, ukaże on najważniejsze pola działalności współczesnych kobiet oraz zobrazuje ich postawy w stosunku do świata je otaczającego. DZIEW/CZYŃSKI Magazyn będzie platformą inicjującą dyskusję nad pozycją kobiet i ich rolami w społeczeństwie – zarysuje kierunki, wskaże wyzwania i odpowie na nieoczywiste pytania. Jego przełomowe wnętrze zostanie zamknięte w ponadczasowej formie, co sprawi, że DZIEW/CZYŃSKI Magazyn będzie obowiązkowym „must have” tej wiosny.

Informacje na temat naszych działań można również znaleźć na stronie: http://projektdziewczyny.wordpress.com oraz na naszym profilu na fb:
https://www.facebook.com/projektdziewczyny

 

Drukowanie

WARSZAWA. DKF Kino lesbijskie z nutą poliamoryczną – „Córka botanika”

DKF Córka Botanika 31.05.2014Lambda Warszawa & Damski TANDEM Twórczy & O’LESS Festiwal 2014 zapraszają na DKF Kino lesbijskie z nutą poliamoryczną

 Córka botanika, reż.  Sijje Dai, 2006

31.05. 2014, sobota, godz.18.00

Lambda Warszawa, ul. Żurawia 24a

Wstęp wolny

 

Spotkanie V (XIV)

Dotychczas skupiałyśmy się na filmach europejskich, czasem amerykańskich, opowiadających historie białych lesbijek. Teraz chcemy też przyjrzeć się sytuacji lesbijek – „kolorowych”. W naszym małym cyklu pokazałyśmy już filmy o Afroamerykankach i Arabkach. Zamykamy go azjatyckim obrazem „Córka botanika” francusko-chińskiego duetu artystycznego – Sijie Dai i Nadine Perront.

Jak zawsze po projekcji filmu zapraszamy do rozmowy. Pokaz ma charakter edukacyjny.


Córka botanika, reż.  Sijje Dai, 2006

Akcja filmu dzieje się w latach 80-tych w Chinach. Min, po opuszczeniu sierocińca, przyjeżdża na staż do słynnego ogrodu botanicznego, by terminować u mistrza. Poznaje tu Ann, jego córkę, osamotnioną po śmierci matki, która szuka siostrzanej duszy. Przyjaźń Min i An przeradza się w miłość. Są szczęśliwe, teraz tyko wzajemną erotyczną fascynację spróbują ukryć przed całym światem. Sytuacja komplikuje się, kiedy Min zaczyna interesować się syn ogrodnika.

 

 

O mechanizmach kolonizatorskich i feminizmie w książce Quanty A. Ahmed ,,W kraju niewidzialnych kobiet”

O mechanizmach kolonizatorskich i feminizmie w książce Quanty A. Ahmed ,,W kraju niewidzialnych kobiet” 

Recenzuje Aleksandra Magryta

Quanta A. Ahmed ,, W kraju niewidzialnych kobiet”

 

w kraju niewidzialnych kobiet

 

„Oho, kolejna książka o kobietach jako ofiarach w krajach uznawanych przez dyskurs kolonizatorski jako kraje trzeciego świata” – taka była moja pierwsza myśl. Skoro jednak powieść ma nasz feminoteczny matronat, to stwierdziłam, że muszę się przekonać, jak bardzo owa powieść jest zbieżna z moim pierwszym skojarzeniem.

Główną bohaterką powieści jest sama autorka, która oprócz parania się pisarstwem i dziennikarstwem, jest z zawodu lekarką. I to brytyjską lekarską, mieszkającą w Stanach, mającą jednocześnie korzenie pakistańskie.

W momencie gdy kończy się jej wiza w Stanach decyduje się ona na wyjazd kontraktowy do Arabii Saudyjskiej, gdzie w rijadzkim szpitalu ma pracować jako lekarka. I wyjeżdża, a właściwie wylatuje. I właśnie ten moment powieści był momentem, w którym zmieniłam zdanie o powieści. Książka wydała mi się świetna.

Dla wielu osób moja reakcja może być zadziwiająca. No bo skąd ta nagła zmiana nastawienia? I co ma do tego wyjazd głównej bohaterki do Arabii Saudyjskiej na kontrakt? I co jest właściwie świetnego w tej decyzji? Otóż, moja zmiana nastawienia wynika z tego, że bohaterka (występująca w narracji pierwszoosobowej) z feministycznej perspektywy analizuje społeczeństwa muzułmańskie i samo życie w Arabii Saudyjskiej. Na uwagę zasługuje fakt, że jest ona świadoma swojego kolonizatorskiego nastawienia. Ocenia panujące struktury władzy w patriarchalnym wschodnim kraju. Jest to droga otwierania się na inne kultury przy jednoczesnym zachowaniu swojej feministycznej postawy.

Szczególną uwagę w powieści zwrócił wątek dotyczący nakryć głów i ciała kobiet. Z perspektywy zachodnio centrycznej tzw. Chusta (posłużę się ogólnym określeniem różnych nakryć głowy od nikkabu po burkę) jest symbolem zacofania. Dodatkowo jest nakrycie głowy jest często rozumiane przez Zachód jako element opresji muzułmańskich kobiet. Powieść W kraju niewidzialnych kobiet ukazuje, że ta przysłowiowa chusta może być też drogą do wolności i niezależności.

Na uwagę zasługuje również kwestia religii i dyskryminacji kobiet przez kobiety (oczywiście dyskryminacja kobiet przez mężczyzn jest ukazywana nagminnie w powieści, dlatego też chciałam się odnieść do wykluczeń ze strony kobiet). Główna bohaterka, wprawdzie niewierząca, to jednak decyduje się na pielgrzymkę do Mekki. Podróżuje razem z innymi kobietami. Te na początku traktują ją jako służącą z powodu jej ciemniejszej karnacji skóry. Są jednocześnie też strażniczkami wyglądu i krytykują Quantę (tak ma na imię narratorka-bohaterka) za każdy niezakryty skrawek ciała. Gdy natomiast dowiadują się, że jest ona lekarką, a nie  służącą  znajdującą się najniżej hierarchii społecznej, to zmieniają diametralnie swoje nastawienie do niej.  Ten wątek powieści ukazuje jak niesłychaną wyprawą jest lektura W kraju niewidzialnych kobiet, podczas której bohaterka dokonuje obserwacji kastowości społeczeństwa, marginalizacji ze względu na rasę, wyznanie, kolor skóry, płeć i feministyczne poglądy.

Tak więc gorąco polecam zmierzenie się z feminizmem w świecie muzułmańskim oczami Quanty A. Ahmed.

Aleksandra Magryta – literaturoznawczyni, germanistka, aktywistka społeczna: organizuje Warszawskie Manify.  W Feminotece koordynuje projekt „Staying Safe Online: Gender and Safety on the Internet”

Recenzja: Ewa Majewska, „Sztuka jako pozór. Cenzura i inne paradoksy upolitycznienia kultury”

sztuka_jak_pozorSztuka jako pozór? Cenzura i inne paradoksy upolitycznienia kultury

Autorka: Ewa Majewska

ha!art, 2014

 

 

recenzuje: Emilia Olszewska

 

Ewa Majewska to filozofka feministyczna, tłumaczka Teorii feministycznej bell hooks, która prace akademicką łączy z aktywizmem. Relacje świata sztuki i ekonomii politycznej znajdują się od lat w polu zainteresowań badaczki. Dała także dowód swojego zaangażowania w walkę z cenzurowaniem sztuki współczesnej współtworząc i rozwijając Indeks 73, inicjatywę artystów i badaczy kultury, obnażającą i katalogującą przypadki cenzury po roku 1989 w Polsce i za granicą.

Książka jest zbiorem tekstów powstałych w ostatnim dziesięcioleciu w ramach różnych inicjatyw wydawniczych i kolaboracji autorki wzbogaconym o najnowsze spostrzeżenia badaczki i krytyczne uwagi do myśli filozofów i teoretyków kultury takich jak Foucault, Rancière, Adorno, Butler czy Negri, w momentach, w których dotykali oni sfery estetyki, problemu kondycji ontologicznej artysty i jego pozycji w społeczeństwie jako pewnym systemie relacji. Wreszcie wydobyty zostaje na pierwszy plan przebieg relacji klasowych w świecie sztuki, a działalność artystyczna przedefiniowana narzędziami Marksowskiej krytyki społecznej.

Jest to antologia różnorodna nie tylko pod względem tematycznym, ale także formalnym, w książce znalazły się fragmenty zbiorowych prac akademickich, artykuły w czasopismach zajmujących się krytyką kultury, eseje z katalogów towarzyszących wystawom, zamieszczony został także wywiad autorki z artystką Zofią Kulik.

Spektrum poruszanych zagadnień jest na pierwszy rzut oka równie szerokie i taka wielość tematów może budzić wrażenie niespójności, jednak czy to przybliżając koncepcje ciała w cyberfeminizmie, analizując wypowiedzi polskich twórców na temat urynkowienia kultury, czy ukazując nieprzewidywalne kierunki namnażania się znaczeń i przecięć różnych osi interpretacji w recepcji dzieł (jak w przypadku projektów włączających i przepracowujących warszawską przestrzeń miejską np. Dotleniacz i Wartopia) autorka kładzie nacisk na potrzebę rozpoznania polityczności sztuki jako jej inherentnej własności, powraca mniej lub bardziej wprost wypowiedziany postulat przyjęcia przez artystów tej potencji jako faktu, z którego można czerpać emancypacyjną siłę. Przywołany w tytule „pozór” może okazać się całkiem adekwatnym nazwaniem sposobu, w jaki sztuka staje w konfrontacji ze światem rzeczywistym, przedstawieniem i odbiorcą. Przywoływany przez autorkę Baudrilliard mówił o artystach jako o iluzjonistach. Iluzjoniści bowiem otwierają oczy na zafałszowania, demaskują łatwowierność naszych nawyków poznawczych . Idąc śladem tej metafory, artysta może stać się wygłosicielem tego, co wykluczane z innych dyskursów.

W zarysowanym kontekście nie dziwi, że ważnym przedmiotem tej książki jest także zjawisko cenzury, które musi pojawić się jako konsekwencja upolitycznienia sztuki. Cenzura analizowana jest z rożnych ponowoczesnych pozycji teoretycznych jako narzędzie władzy i środek opresjonowania, ponadto zwraca się uwag ę czytelnika na historyczne mutacje instytucji cenzury i jej przejawów.

Cenzura musi byc z założenia szczególnie wroga sztuce czerpiącej z teorii feministycznej, ponieważ, co szczególnie mocno wybrzmiewa z lektury tej książki, feminizm opiera się na transgresji między sferą prywatną i publiczną.

Uważam, że książka Ewy Majewskiej jest bardzo cennym, radykalnym głosem w dyskusji na temat kształtu polityki kulturalnej, nie tylko w Polsce, ale także w odniesieniu do globalnych procesów utowarowienia dzieł sztuki, które stają się „produktami”, bo właśnie ten splot polityki i kultury zostaje w niej wyłowiony i wyeksponowany. Niejako przeciw romantycznemu mitowi artysty natchnionego, wyrzutka, samemu sobie „okrętem, sterem i żeglarzem”, autorka dowodzi że działalność artystyczna nie może ująć siebie w nawias i funkcjonować w złudzeniu, że uda jej się wykreować wyspowy świat niezależny od aktualnej koniunktury obowiązującego systemu ekonomicznego, którego pochodną i wyrazicielem jest taki, a nie innych system polityczny. Przypuszczam, że lektura tej książki przez kogoś, kto czuje się i określa jako artysta skonfrontowałaby ją/jego z pytaniem: kto w kapitalizmie reprezentuje moje interesy? Innymi słowy wymusiłaby refleksję nad własną przynależnością klasową, a samoświadomość w tej materii, co właśnie unaocznia również ta książka, ma bardzo liczne implikacje.

Jeżeli miałabym wskazać jakieś słabsze strony tej publikacji, to jej mała przystępność w sensie zorientowania na czytelnika o ściśle określonym profilu intelektualnym. Muszę przyznać, że tekst jest dość ambitną, skondensowaną teoretycznie lekturą wymagającą erudycji, biegłości w postmodernistycznych teoriach kultury oraz znajomości nowożytnej historii filozofii społecznej. Książka w tym wydaniu nie posiada szczególnie rozwiniętego komentarza odautorskiego czy redakcyjnego ani ilustracji wspominanych, jak również szeroko omawianych dzieł głównie jednak sztuk wizualnych. Jeśli zatem nie znamy lub nie przypominamy sobie danego artysty lub jego dokonania, możemy mieć problem ze zrozumieniem poszczególnych rozdziałów. Dlatego książka domaga się jednak czasem wysiłku samodzielnej eksploracji, dociekania ze strony czytelnika.

Warto na koniec zwrócić uwagę na zamieszczony w dodatku manifest zatytułowany „Rewolucja kulturalna”, który jest rzeczywiście znakomitym podsumowaniem lektury jako wyraz niezgody środowisk twórczych, a zarazem pewien polityczny plan i wezwanie do działania.

WARSZAWA. Spektakl „Niunia” Teatru Młyn. ZAPROSZENIA!

niuniaplakSpektakl NIUNIA

Współczesna komedia muzyczna – kąśliwa i ostra, pełna złośliwości pod adresem otaczającego nas świata. Młodziutka Niunia – dziewczyna z dobrego domu, po studiach próbuje spełnić współczesny ideał samorealizacji i ‘bycia sobą’. Razem z bohaterką obijamy się o mieszczańskie ściany jej rodzinnego mieszkanka, ambitnych i sztywniackich rodziców, pierwszą pracę w biurze, którą załatwił tatuś, piwnicę cafe offowa, pełną naszpanowanych pseudopoetów, a w końcu trafiamy do nowoczesnej firmy prowadzonej przez tajemniczą bizneswoman. Czy zadanie, które postawiła przed sobą Niunia jest wykonalne? Jak można ‘być sobą’ w świecie, w którym jednocześnie trzeba ‘być kimś’, w którym off stał się modnym mainstreamem, a mainstream udaje, że jest offem, w którym prawdziwa bizneswoman jest zwykłą burdelmamą, a trampki i meble z Ikei mają wszyscy od artysty po menagera. Czy w tej rzeczywistości bunt jest jeszcze możliwy? I czy możliwa jest miłość?

“Niunia” to pierwszy po dłuższej przerwie spektakl robiony wspólnie przez siostry Fijewskie, tym razem we współpracy z Adamem Krawczukiem z Teatru Montownia.

Mamy dla Was cztery dwuosobowe zaproszenia na pokaz 29 kwietnia o 19:00. Oddamy je pierwszym czterem osobom, które zgłoszą się w komentarzu. Czekamy na zgłoszenia do 28 kwietnia, do 16:00

Dzięki uprzejmości Teatru Młyn możemy rozdać 5 zaproszeń (dwa ostatnie zgłoszenia pojawiły się równocześnie)
Bilety otrzymują:
Justyna 26/04/2014 at 14:13
Wanda Brzozowska 26/04/2014 at 14:15
Jakub Kowalski 26/04/2014 at 18:25
Natalia 28/04/2014 at 12:57
Mr.Z 28/04/2014 at 12:57

niunia

Scenariusz i reżyseria: Natalia Fijewska-Zdanowska

Obsada: Agata Fijewska-Sękulska, Zuzanna Fijewska-Malesza, Adam Krawczuk

Muzyka: Filip Dreger

Choreografia: Bartosz Figurski

Akompaniament: Agnieszka Orzechowska-Kozak

Reżyseria Świateł: Mikołaj Malesza

Produkcja: Agnieszka Kondraciuk, Katarzyna Pawela

WARSZAWA. Spotkanie z Sylwią Szwed, autorką książki „Mundra”

mundra_dlugie

Serdecznie zapraszamy na spotkanie z Sylwią Szwed, autorką książki „Mundra”, zawierającej rozmowy z kilkoma pokoleniami polskich położnych.
Spotkanie poprowadzi Sylwia Chutnik.

„Mundra” to zapis dziesięciu rozmów z położnymi. Najstarsza ma ponad dziewięćdziesiąt lat i pierwsze porody przyjmowała podczas II wojny światowej, najmłodsza – dwadzieścia sześć i pracowała w szpitalu w Tanzanii. Należą do różnych środowisk, mają odmienne doświadczenia i światopogląd. Opowiadają o cudzie narodzin, o ogromnej sile, którą natura obdarzyła każdą matkę, ale także o ciemnej stronie swojego zawodu – poronieniach, aborcjach, powikłaniach okołoporodowych, przemocy wobec rodzących. Poruszają wiele aktualnych i kontrowersyjnych tematów – problem medykalizacji porodu, odejścia od natury, cesarskiego cięcia na życzenie czy zapłodnienia in vitro.

To książka o mundrości natury i kulturowej sile kobiety.

WARSZAWA: DKF Kino lesbijskie z nutą poliamoryczną „Okoliczności”

DKF LesPoli 26.04.Lambda Warszawa & Damski TANDEM Twórczy & O’LESS Festiwal 2014 zapraszają na DKF Kino lesbijskie z nutą poliamoryczną

Spotkanie IV (XIII)

Dotychczas skupiałyśmy się na filmach europejskich, czasem amerykańskich, opowiadających historie białych lesbijek. Teraz chcemy też przyjrzeć się sytuacji lesbijek – „kolorowych”. Rozpoczynamy więc cykl, na który złożą się trzy obrazy: afroamerykański „Parias”, arabski „Circumstance”, azjatycki „Deszcz słodyczy”.  Podczas najbliższej projekcji zaprezentujemy  arabską refleksję o lesbijstwie irańsko-amerykańskiej reżyserki Maryan Keshavarz, drugiej – obok Nadine Labaki – znanej w świecie, arabskiej artystki filmowej .

Jak zawsze po projekcji filmu zapraszamy do rozmowy. Pokaz ma charakter edukacyjny.

Circumstance (Okoliczności),reż. Maryam Keshavarz, FRANCJA / IRAN / USA, 2011

Iran. Historia dwóch pełnych energii młodych dziewcząt – bogatej Atafeh i osieroconej Shireen – które zaczynają odkrywać swoją seksualność. Dziewczyny zmagają się ze swoimi pragnieniami oraz granicami nałożonymi na nie przez świat, w którym dorastają. Ich każdy dzień jest pełen religijnych zakazów, dotyczących ubioru, wypowiadania się, gust filmowy, etc. Nad ich życiem „czuwa” policja moralna, która   wyciąga bezwzględnie konsekwencje, gdy zostanie naruszone prawo boskie.

 

26.04. 2014, sobota, godz.18.00

Lambda Warszawa, ul. Żurawia 24a

Wstęp wolny

WARSZAWA: najbliższe pokazy TEATRU ME/ST – ZAPROSZENIA!

TERMINY SPEKTAKLI:
„Lady Wa-Wa” http://mestteatr.pl/?page_id=458
27 i 28 kwietnia, godzina 19.00

„DOLNE PARTIE – musical intymny” http://mestteatr.pl/?page_id=26
4 i 5 maja, godzina 19.00

MIEJSCE PREZENTACJI:
Pałac Zamoyskich przy ul. Foksal 2 w Warszawie.

Mamy dla Was podwójne zaproszenia na 28 kwietnia na spektakl „Lady Wa-Wa” oraz na 5 maja na spektakl „DOLNE PARTIE – musical intymny” (10 lecie spektaklu).

Aby otrzymać zaproszenie, prosimy zostawić komentarz z nazwą spektaklu. Bilety otrzymają osoby, które zgłoszą się jako 5. na dany pokaz.

Komentarze będą ukryte, ujawnimy je w momencie rozstrzygnięcia.

edit:

zgłosiły się dwie osoby. Bilety na Dolne Partie 5 maja zgarnia Niehermetyczna, Lady Wa-w ę 28 kwietnia zobaczy an

LadyWaWaPlakatDolnePartiePlakat

KONKURS: Trzy egzemplarze „Mundrej” do rozdania!

Mundra_150x110_feminoMundra to zapis dziesięciu rozmów z położnymi. Najstarsza ma ponad dziewięćdziesiąt lat i pierwsze porody przyjmowała podczas II wojny światowej, najmłodsza – dwadzieścia sześć i pracowała w szpitalu w Tanzanii. Należą do różnych środowisk, mają odmienne doświadczenia i światopogląd. Opowiadają o cudzie narodzin, o ogromnej sile, którą natura obdarzyła każdą matkę, ale także o ciemnej stronie swojego zawodu – poronieniach, aborcjach, powikłaniach okołoporodowych, przemocy wobec rodzących. Poruszają wiele aktualnych i kontrowersyjnych tematów – problem medykalizacji porodu, odejścia od natury, cesarskiego cięcia na życzenie czy zapłodnienia in vitro.

To książka o mundrości natury i kulturowej sile kobiety.

Jesteśmy dobrymi matronkami i mamy do rozdania trzy egzemplarze  „Mundrej” Sylwii Szwed. Odezwij się do nas w komentarzu. Na przykład – Czy często czytasz książki wydawnictwa Czarne? Jak podoba ci się nowa strona Feminoteki?

To wystarczy aby wziąć udział w losowaniu, które rozstrzygniemy 23/04 około południa. Zwyciężczynie/zwycięzców ogłosimy na tej stronie.

 

Losowanie dokonane, książki otrzymują:

  • RJW (17/04/2014 12:58)
  • Mi (17/04/2014 14:38)
  • Kaczusze (17/04/2014 15:37)

proszę o kontakt pod mailem jolantag@feminoteka.pl

Lydia Cacho „Niewolnice władzy. Przemilczana historia międzynarodowego handlu kobietami”

 

niewolnice_wladzyNiewolnice władzy. Przemilczana historia handlu kobietami

Autorka: Lydia Cacho

Muza, 2013

 

Recenzuje Natalia Skoczylas

 

Polski tytuł niezwykłego reportażu Lydii Cacho sugeruje, iż treść będzie dotyczyła wyłącznie kobiet i jest w tym zbliżony do tytułu oryginału. Zajrzałam do tytułu angielskiego (‘Slavery Inc.: The Untold Story od International Sex Trafficking’), który nie wyszczególnia płci. Ta kwestia zastanowiła mnie, dlatego iż autorka nie skupia się wyłącznie na kobietach i dziewczynkach; przedstawia też, co prawda incydentalnie, sytuacje będące udziałem mężczyzn i chłopców.

„Przemoc nie jest dobra, bo sprawia mi ból i zmusza do płaczu.” – tym cytatem 10letniej Yeany, ofiary handlu ludźmi w celach seksualnych, jest poprzedzona lektura. Zagłębiając się w nią czytelnik pozna o wiele więcej trudnych i różnorodnych wyznań ofiar, stanowisk zajmowanych przez handlarzy, przez polityków i urzędników, aż w końcu być może poczuje żal i bezsilność wobec powszechnego i jak się okazuje bezkarnego zła wyrządzanego sobie nawzajem przez ludzi, warto mieć w myśli ten cytat, gdyż mimo swojej prostoty ujmuje on istotę problemu. Na świecie stosuje się przemoc bezpośrednią, ale i instytucjonalną oraz systemową. Jest ona zawsze wymierzona w drugiego człowieka i przynosi cierpienie.

W pierwszych kilku rozdziałach autorka opisuje sytuację w konkretnych krajach czy regionach, powtarzając jednak jak mantrę, iż problem jest globalny i dotyczy nas wszystkich w mniejszym lub większym stopniu. Porusza także tematykę handlu narządami oraz przymusowej pracy niewolniczej. Zresztą, wygląda na to, że na całym świecie przedmiotowy proceder przejawia się w bardzo podobny sposób. Co prawda w niektórych krajach dominuje wykorzystywanie i niewolenie osób pochodzących z innych części świata (innych kultur, innego koloru skóry), w niektórych rodzice sprzedają dzieci handlarzom, mieszkając nadal w tym samym mieście lub w niedalekiej odległości. Jest to uwarunkowane specyficzną sytuacją w danym regionie, bardzo ważnym wskaźnikiem jest poziom zamożności kraju oraz jego zależność od państw silniejszych. Ludzie trafiają ‘w szpony’ handlarzy z wielu powodów, między innymi z powodu biedy, poszukiwań szansy na ewentualny rozwój za granicą, z powodu przygody, są też porywani. Ci, którzy zdołali uciec opowiadają Lydii Cacho swoje historie. Autorka jednak rozmawia także z osobami, które nadal pozostają ofiarami handlu ludźmi (często zdając sobie z tego sprawę), odwiedza małe dziewczynki, które wykorzystywane od nawet 3 albo 4 roku życia wykształciły już w sobie konkretne, nieprawidłowe cechy osobowości. Zastanawia się, gdzie miałyby się podziać wszystkie ofiary handlu żywym towarem skoro schroniska są przepełnione? Skoro nie ma perspektyw? Kto udzieli im pomocy, jeśli z ich ‘usług’ korzystają politycy, wojskowi, a nawet duchowni? „(..) czy możliwe jest zniesienie panującego w wielu krajach społeczno-kulturowego przyzwolenia na wykorzystywanie nieletnich bez konieczności narzucania dogmatów religijnych lub wikłania się w filozoficzną debatę na temat wolności absolutnej, zakładającej, że samo pojęcie seksualności jest przestarzałe i powinno być na nowo zdefiniowane bez odwoływania do zasad moralnych.” ? [cytat z książki]

Dla mnie osobiście najbardziej bulwersującymi i trudnymi fragmentami książki są te, w których mowa o osobach zaangażowanych w handel żywym towarem. Są to politycy, którzy na stronach reportażu Lydii Cacho występują pod swoimi nazwiskami, są to urzędnicy, od których zależy los, np. imigrantów, są to bankierzy pozwalający na ‘pranie brudnych pieniędzy’. Co odróżnia ich od mafii? A nawet od zwykłych sprawców zgwałcenia, uznawanych przecież zgodnie przez społeczeństwo za dewiantów? Autorka porusza również kwestię sponsorowania przez rządy poszczególnych krajów (np. USA, Japonia) organizowania grup dziewcząt i kobiet przeznaczonych na użytek (jak rzecz) dla żołnierzy.

„Niewolnice władzy..” Lydii Cacho czyta się i łatwo i ciężko. Ciężko ze względu na zderzenie ze zmasowaną ilością okrucieństwa i łatwo, gdyż książka jest napisana bardzo przystępnie, zrozumiałym językiem dla osób, które o handlu ludźmi dopiero się z niej dowiedzą. Autorka przeplata ze sobą elementy kulturowe ze świadectwami ofiar, rozmowy z pracownikami społecznymi i aktywistami z historiami z własnego doświadczenia, wtrąca zaszłości historyczne, przedstawia rozwiązania prawne oraz skutki obecnego stanu rzeczu. Przez cały czas, kiedy czytałam reportaż, czułam ogromną siłę tej kobiety i jej wolę walki, ale też pokorę i rozterki. Autorka jest osobą wnikliwą i bada temat kompleksowo, co sprawia, że czytelnik ma spójny obraz mechanizmów związanych z handlem ludźmi.

Jest to z pewnością lektura warta polecenia, a dla osób zgłębiających tematykę ciekawa i pomocna, choć należy się do niej zabrać z pełną świadomością tego, co można w niej znaleźć.

 

Natalia Skoczylas
Studentka prawa na Uniwersytecie Warszawskim, pisze pracę magisterską z zakresu kryminologii. Uczestniczy w projekcie badawczym dotyczącym odbywania kary pozbawienia wolności przez cudzoziemców w Polsce. W Feminotece zajmuje się tworzeniem podstrony prawnej. Lubi ciastka, tatuaże i XXlecie międzywojenne.

Książka „Mundra” Sylwii Szwed


Mundra_150x110_feminoMundra
 to zapis dziesięciu rozmów z położnymi. Najstarsza ma ponad dziewięćdziesiąt lat i pierwsze porody przyjmowała podczas II wojny światowej, najmłodsza – dwadzieścia sześć i pracowała w szpitalu w Tanzanii. Należą do różnych środowisk, mają odmienne doświadczenia i światopogląd. Opowiadają o cudzie narodzin, o ogromnej sile, którą natura obdarzyła każdą matkę, ale także o ciemnej stronie swojego zawodu – poronieniach, aborcjach, powikłaniach okołoporodowych, przemocy wobec rodzących. Poruszają wiele aktualnych i kontrowersyjnych tematów – problem medykalizacji porodu, odejścia od natury, cesarskiego cięcia na życzenie czy zapłodnienia in vitro.

To książka o mundrości natury i kulturowej sile kobiety.

Sylwia Szwed (ur. 1983) – reporterka, ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim i Polską Szkołę Reportażu, przez dwa lata pracowała w dziale miejskim „Super Expressu”. Obecnie współpracuje z „Wysokimi Obcasami” i „Dużym Formatem”. Publikowała w wielu gazetach ogólnopolskich i zbiorach reportaży.  Autorka książki Mundra, w której rozmawia z przedstawicielkami czterech pokoleń polskich położnych.
Feminoteka objęła książkę matronatem. Książka dostępna w księgarni Feminoteki

Feministyczna Akcja Letnia 2014

Grupa nieformalna Ulica Siostrzana zaprasza na Feministyczną Akcję Letnią 2014

Serdecznie zapraszamy kobiety* i dziewczyny* do udziału w Feministycznej Akcji Letniej (FALa), która odbędzie się w dniach 19 lipca (sobota) — 1 sierpnia (piątek) 2014 w Drogomyślu koło Skoczowa (powiat cieszyński, woj. śląskie) na terenie bazy ZHP.

Planujemy zajęcia, wykłady, dyskusje i spotkania dotyczące: feminizmu, praw kobiet, polityki, aktywności obywatelskiej (m.in. organizowania protestów i akcji), przeciwdziałania dyskryminacji i przemocy m.in. ze względu na płeć, orientację seksualną i wiek. Planujemy także warsztaty asertywności i samoobrony dla kobiet — WenDo, zajęcia na temat ekologii, zdrowia, seksualności, macierzyństwa, warsztaty dragkingowe, plastyczno-twórcze, taneczno-ruchowe, samochodowe, rowerowe oraz rozgrywki sportowe i ogniska.

Na obóz zapraszamy kobiety* i dziewczyny*, które:
– chcą spędzić wakacje w towarzystwie innych kobiet;
– są feministkami lub chciałyby dowiedzieć się więcej o feminizmie i emancypacji;
– chcą dyskutować o ważnych dla siebie sprawach w bezpiecznej przestrzeni i doświadczyć tego, czym jest współpraca między kobietami.

Szczególnie zachęcamy do udziału kobiety różnymi rodzajami niepełnosprawności lub ze szczególnymi potrzebami. Napiszcie czego potrzebujecie, by móc wziąć udział w obozie. Dołożymy wszelkich starań, aby zapewnić Wam możliwość udziału w FALi.

ZAPEWNIAMY TŁUMACZENIE ZAJĘĆ/WARSZTATÓW NA PJM (POLSKI JĘZYK MIGOWY).

Więcej informacji na stronie Ulica Siostrzana
Możesz też skontaktować się z nami mailowo: oboz@siostrzana.org i zadzwonić lub napisać sms: (48) 795 792 873(48) 795 792 873.

Dziękujemy Karolinie Nawrot za zamiganie zaproszenia!

Ulica Siostrzana

Coś takiego nie może istnieć!

Coś takiego nie może istnieć!”

powiedziała królowa Wiktoria do ministra, który chciał zakazać stosunków seksualnych między kobietami w Wielkiej Brytanii. Dziś, kilkaset lat później, wybrałyśmy jej słowa na tytuł wystawy fotograficznej. Zdają się być nadal aktualne.

Wystawa mieści się w nurcie fotografii społecznie zaangażowanej. Bohaterkami są kobiety nieheteronormatywne (homoseksualne, biseksualne, transpłciowe i queerowe), życiowo związane z Białymstokiem.

Celem wystawy jest upomnienie się o przestrzeń dla kobiet, które nie wpisują się w tradycyjny wizerunek kobiecości. Jednocześnie jest próbą zainicjowania dialogu o współistnieniu różnorodnych grup społecznych w jednej przestrzeni miejskiej.

Jej ważnym elementem jest kampania outdoorowa w przestrzeni Białegostoku.

Pomysłodawczynie szukają na nią pieniędzy poprzez finansowanie społecznościowe na Polak Potrafi

Wystawa jest częścią projektu „…kluczenie – białostockie przestrzenie kobiet”.
Projekt będzie się składał z:

  • wirtualnej i interaktywnej wystawy fotografii pt. Coś takiego nie może istnieć,
  • kampanii outdoorowej w Białymstoku,
  • panelu dyskusyjnego i interaktywnego wernisażu,
  • spotkania z uczestniczkami i autorkami projektu.

Autorkami są Anna Kozicka i Emilia Oksentowicz.

Kontakt mejlowy: nieheteronormatywne@gmail.com oraz telefoniczny 508 952 971.

Projekt jest na FB: www.facebook.com/nieheteronormatywne

Matronat Feminoteki!

Matronat Feminoteki: 14. Tydzień Kina Hiszpańskiego

Już od 20 marca w siedmiu największych miastach Polski (Warszawa, Kraków, Wrocław, Katowice, Łódź, Poznań, Gdańsk) ruszy 14. edycja Tygodnia Kina Hiszpańskiego, czyli największy na świecie przegląd hiszpańskiej kinematografii poza granicami Hiszpanii.
Festiwal potrwa do 10 kwietnia, a w jego programie przekrój hiszpańskiej kinematografii, od hitów kasowych, przez kameralne kino artystyczne, po przejmujące dokumenty.

14. edycja Tygodnia Kina Hiszpańskiego będzie wyjątkowa. Zapraszamy na prawdziwą ucztę dla kinomanów zakochanych w Hiszpanii, słońcu, podróżach i południowym stylu życia! Jest ich w Polsce wielu – co potwierdza rosnąca z roku na rok liczba widzów zainteresowanych kinem hiszpańskim.

14. Tydzień Kina Hiszpańskiego odbywa się w dniach 20 marca – 10 kwietnia 2014 w wybranych kinach w największych miastach w Polsce.

Warszawa 20 – 27 marca Kino Muranów, Kino Luna
Kraków 24 – 29 marca Kino Pod Baranami
Gdańsk 24 – 30 marca Kino Żak
Łódź 26 marca – 1 kwietnia Kino Charlie
Wrocław 28 marca – 3 kwietnia Kino Nowe Horyzonty
Katowice 31 marca – 6 kwietnia Kino Światowid
Poznań 4 – 10 kwietnia Kino Muza